دسته دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دسته دار. [ دَ ت َ / ت ِ ] (نف مرکب ) دارای دسته . دارای قبضه . که جای گرفتن و برداشتن دارد چنانکه در ظروف و برخی آلات و ابزارها. مقابل بی دسته . ♦ طای دسته دار ؛ طای مطبقه . طای مؤلف . ◄ دارای گروه و طایفه . که جمعیت و افرادی در اطاعت و فرمان دارد. ◄ سپهبد و سرلشکر. (آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی