فرهنگ لغت

دسترخوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دسترخوان . [ دَ ت َ خوا / خا ] (اِ مرکب ) از دستر = دستار + خوان = میز غذا. مخفف دستارخوان است، چرا که آن جامه ای است که واضع آنرا بجهت پوشیدن خوان طعام وضع کرده و چون طعام خورند آنرا زیر خوان گسترند. (غیاث ) (آنندراج ). سفره ٔ میز. غذا حوله . مندیل . تاتلی . کندوری . ساروق . (یادداشت مرحوم دهخدا). دستمال سفره . و رجوع به دستارخوان شود.

معنی دسترخوان | فرهنگ لغت