دستان سرا

دستان سرا. [ دَ س َ ] (نف مرکب ) دستان سرای . دستان سراینده . سرودگوی . مغنی . آوازه خوان . سرودخوان : بلبل دستان سرا چاره همی جوید ز من چاره زآن جوید که او را جست باید نیز چار. ؟ (از لغت نامه ٔ اسدی ). همه زیبارخ و موزون و دمساز همه دستان سرا و نکته پرداز. نظامی . ای پیک راستان خبر یار ما بگو احوال گل به بلبل دستان سرا بگو. حافظ. ◄ (اِ مرکب ) خروس . (ناظم الاطباء).