دست پاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست پاک . [ دَ ] (ص مرکب ) پاک دست . آنکه دستش پاک باشد. ◄ کنایه از پرهیزگار و متدین . (برهان ) (آنندراج ). پارسا و پاکدامن . (ناظم الاطباء). ◄ دست خالی و فقیر. (از برهان ) (آنندراج ). ◄ (اِ مرکب ) دستمال . (برهان ) (آنندراج ). دستمال و روپاک . (ناظم الاطباء).