دست ورنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست ورنج . [ دَ وَ رَ ] (اِ مرکب ) دست ورنجن . سوار. دستبند. دستوار. دستورنجین . دستاورنجن : اسورة من ذهب ؛ دست ورنجهای زرین . (تفسیر ابوالفتوح چ ١ ج ٥ ص ١٦ چ ١). او را دست ورنجی زرین در دست کردندی . (تفسیر ابوالفتوح ج ٥ ص ١٦).