دست نماز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نَ) (اِمر.) وضو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نَ) (اِمر.) وضو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست نماز. [ دَ ن َ ] (اِ مرکب ) در تداول عامه، وضو.دست وضو. و با فعل گرفتن صرف شود. کنایه از وضو باشد. (آنندراج ). آبدست . وضو را گویند که شستن روی و دستها و مسح کردن سر و پاها باشد. (برهان ) : این دست نماز شسته از وی و آن روزه بدو گشاده درپی . خاقانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی