دست تنها

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دست تنها. [ دَ ت َ ] (ص مرکب ) بی یار. بی مدد. بی معین . بی یاور. (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ (ق مرکب ) منفرداً. به تنهایی .