دست آویختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست آویختن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) چنگ درزدن . با دست گرفتن : نادان همه جا با همه خلق آمیزد چون غرقه بهرچه دید دست آویزد. سعدی . ز لاحولم آن دیوهیکل بجست پری پیکراندر من آویخت دست . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست آویختن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) چنگ درزدن . با دست گرفتن : نادان همه جا با همه خلق آمیزد چون غرقه بهرچه دید دست آویزد. سعدی . ز لاحولم آن دیوهیکل بجست پری پیکراندر من آویخت دست . سعدی .