دزد گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دزد گاه . [ دُ ] (اِ مرکب ) جای بودن دزدان . (آنندراج ). مسکن و مأوای دزدان و جایی که دزدان در آن باشند یا پنهان شوند. (از ناظم الاطباء). جایی که عادةً بدانجا دزدان و راهزنان باشند. جایی که در آنجا عادةً دزدان جای دارند و راه بر عابرین گیرند. آنجای از راه که عادةً مکمن دزدان است . (یادداشت مرحوم دهخدا). دزدگه . دزدناک . و رجوع به دزدگه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی