دریدگی

(دَ دِ)(حامص.)<BR>۱- پاره شدگی، پارگی.<BR>۲- (عا.) بی شرمی.<br>

(دَ دِ)(حامص.) ۱- پاره شدگی، پارگی. ۲- (عا.) بی شرمی.

دریدگی . [ دَدَ / دِ ] (حامص، اِ) حالت و چگونگی دریده . چاک و شکاف و انشقاق و انخراق و پاره شدگی . (ناظم الاطباء). پارگی . پارگی بدرازا. شکافتگی . خرق . (یادداشت مرحوم دهخدا). عوار. (منتهی الارب ). وهی . (دهار) : دل کسی به یتیم کسی نمی سوزد کسی دریدگی جامه شان نمی دوزد. (از شعرهای شبیه در تعزیه ). خِدَف دریدگیهای پیراهن . (منتهی الارب ). خرق، دریدگی جامه و موزه . (دهار). ◄ بی شرمی . بی شرمی سخت . بی شرمی بغایت . بی شرمی عظیم . بی حیائی . بی حیائی سخت . شوخی . شوخ چشمی . سخت بی حیائی . وقاحت . پرروئی . (یادداشت مرحوم دهخدا). پردلی و شجاعت آمیخته با شوخ چشمی و وقاحت . (فرهنگ لغات عامیانه ). ♦ پرده دریدگی ؛ بی شرمی . بی حیائی . رجوع به پرده دریدگی در ردیف خود شود.

انخراق، پارگی، شکافتگی گستاخی، وقاحت