دریای نیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریای نیل . [ دَرْ ی ِ ] (اِخ ) رود نیل، و آن دو شعبه دارد، نیل ازرق (آبی ) و نیل ابیض (سفید) : بزد مهره بر کوهه ٔ ژنده پیل زمین جنب جنبان چودریای نیل . فردوسی . سپهدار قارن چو آشفته پیل زمین کرده از خون چو دریای نیل . فردوسی . که شاپور گرد است با زور پیل به بخشندگی همچو دریای نیل . فردوسی . بزد نای روئین ابرپشت پیل جهان شد زلشکر چو دریای نیل . فردوسی . به بالای سروست و با زور پیل به بخشش به کردار دریای نیل . فردوسی . ژنده پیلان کز در دریای سند آورده ای سال دیگر بگذرانی از لب دریای نیل . فرخی . رجوع به نیل در ردیف خود شود.