دریای سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریای سیاه . [ دَرْ ی ِ ] (اِخ ) بحرالاسود. بحر اسود. دریایی واقع در جنوب شرقی اروپا منشعب از بحرالروم (مدیترانه ). حد فاصل بین آسیا و اروپا. مساحت آن در حدود ٤١٣/٤٠٠ کیلومتر مربع و حداکثرعمقش حدود ٢/٢٤٠ متر است . بوسیله ٔ تنگه ٔ بسفر و دریای مرمره و داردانل با دریای اژه مرتبط است . دریای آزوف شاخه ٔ شمالی آن می باشد. دریای سیاه بین بلغارستان و رومانی و اتحاد جماهیر شوروی (روسیه ) و ترکیه محصور است و بنادر عمده ٔ آن عبارتند از: اودسا، باطوم، کنستانتینا. رودهای بسیار بدان ریزند از جمله دانوب، دنیستر، بوگ، دنیپر و قزل ایرماق . رود دون به دریای آزوف می ریزد. (از دائرةالمعارف فارسی ). دریای بنطش . بحرالروس . دریای کرز. دریای کرزیان . بحرطرابزن .