دریای بزرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریای بزرگ . [ دَرْ ی ِ ب ُ زُ ] (اِخ ) یا دریای فلسطین، و آن دریای عظیمی است که فیمابین آسیا واروپا و افریقا واقع است و بدین لحاظ دریای متوسط خوانده می شود. طولش از مشرق تا مغرب ٢ هزار میل و عرضش از ٤٠٠ تا ٨٠٠ میل می باشد. (از قاموس کتاب مقدس ). مدیترانه . دریای روم . بحر ابیض : قوت جاذبه ٔ آن آب را به خود کشد و بعضی از زمین خشک نشود... قوم عرب آن را بحر محیط خوانند و اهل عجم دریای بزرگ و گروه یونان دریای اقیانوس گویند. (نزهة القلوب ).