فرهنگ لغت

درگه پرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درگه پرست . [ دَ گ َه ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) درگه پرستنده . پرستنده ٔ درگه . خادم و بنده و ملازم درگاه : همی گردد در این شاهانه بستان بکام خویش با درگه پرستان . (ویس و رامین ).

معنی درگه پرست | فرهنگ لغت