فرهنگ لغت

درکات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درکات . [ دَ رَ ] (ع اِ) ج ِ درکة، به معنی ته و نشیب است، و این در مقابل درجات است (که مراتب بهشت باشد)، و درکات به معنی منازل دوزخ است . (از غیاث ) (از آنندراج ) : یکی از جمله صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسایی در دوزخ، پرسید که موجب درجات این چیست و سبب درکات آن چه . (گلستان سعدی ). رجوع به درکة شود.

معنی درکات | فرهنگ لغت