درپیختن

درپیختن . [ دَ ت َ ](مص مرکب ) پیختن . پیچیدن : لَی ّ؛ درپیختن باشد. (تفسیر ابوالفتوح رازی ج ٢ ص ٦ س ٢). رجوع به پیختن شود.