درویشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درویشان . [ دَرْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پشتکوه بخش اردل شهرستان شهرکرد. واقع در ٣٥هزارگزی شمال باختری اردل و ٦هزارگزی راه دوپلان به ناغان، با ٢٣١ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است و زیارتگاه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
درویشان . [ دَرْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان دورود بخش مرکزی شهرستان ساری . واقع در ١٤هزارگزی جنوب خاوری نکا، با ٣٥٠ تن سکنه آب آن از رودخانه ٔ نکا و راه آن فرعی و از طریق زرندین به نکا است . آبادی کوچک سه کیله در ٥هزارگزی جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
درویشان . [ دَرْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ایلی تیمور بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد. واقع در ٤٥ هزار و پانصد گزی جنوب خاوری مهاباد و ٢٣هزارگزی خاور راه شوسه ٔ مهاباد به سردشت، با ٣٧٩ تن سکنه آب آن از سیمین رود و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).