درویش خاکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درویش خاکی . [ دَرْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نجف آباد شهرستان بیجار. واقع در ٩هزارگزی شمال نجف آباد و ٣هزارگزی جنوب رودخانه ٔ قزل اوزن، با ١٦٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).