درویت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درویت . [ دَرْ ] (اِخ ) دهی است از بخش گوران شهرستان شاه آباد. واقع در ١٨ هزارگزی شمال باختری گهواره و ٤ هزارگزی جنوب خاوری درنیجه، با ٢٥٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . اهالی این ده از تیره ٔ اسپری قلخانی هستند، و مزرعه ٔ چپین جزء این ده منظور شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).