دره ویان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دره ویان . [ دَ رِ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیلوار بخش کامیاران شهرستان سنندج . واقع در ١٦هزارگزی باختر کامیاران و ٤هزارگزی جنوب خاور پشته، با ٣١٥ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . این ده دردو محل بفاصله ٔ یک هزارگز واقع است و به بالا و پائین معروف است و سکنه ٔ پائین ١٥٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
دره ویان . [ دَ رِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان سارال بخش دیواندره شهرستان سنندج . واقع در ٢٠هزارگزی جنوب باختری دیواندره . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).