دره میانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دره میانه . [ دَ رِ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کمازان شهرستان ملایر. واقع در ٢٨هزارگزی جنوب شهر ملایر و ٢١ هزارگزی راه ٔ شوسه ٔملایر به اراک، با ٨٥٠ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . این ده در دو محل بفاصله ٔ یک هزارگز واقع و به دره میانه بالا و پائین مشهور است و سکنه ٔ بالا ٦٢ تن می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).