دره شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دره شور. [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمد سردسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان . واقع در ٤٦هزارگزی شمال خاوری بهبهان، با ١٥٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔبویراحمدی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
دره شور. [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از بخش دهدز شهرستان اهواز. واقع در ٧ هزارگزی باختر دهدز و یکهزارگزی جنوب راه مالرو ده کهنه به پل شاهلو. آب آن از چشمه و قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
دره شور. [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حاجی آباد ایزدخواست بخش داراب شهرستان فسا. واقع در ٦٠هزارگزی جنوب داراب در دشت ایزدخواست، با ٦٠٦ تن سکنه .راه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).