دره بیداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دره بیداد. [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ابسرده بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد. واقع در ٢٢هزارگزی شمال چقلوندی و ١٢هزارگزی باختر راه فرعی چقلوندی به بروجرد، با ١٨٠ تن سکنه آب آن از چشمه ٔ بردبل و راه آن مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔ بیرالوند هستند و زمستان به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).