درنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنی . [ دَ نا/ دُ نا ] (اِخ ) نام موضعی است . (از منتهی الارب ). ♦ یوم درنی ؛ موضعی است که وقعه ای برای بنی طهیة به ضد تیم اللات در آن رخ داده است . (از مجمع الامثال میدانی ).
درنی . [ دُ نی ی ] (ص نسبی ) منسوب به دُرْنی ̍ که نام موضعی است . (از منتهی الارب ).