درنگ یافتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنگ یافتن . [ دِ رَ ت َ ] (مص مرکب ) مهلت یافتن . زمان یافتن . فرصت بدست آوردن : فریبرز چون یافت یک مه درنگ به هر سو بیازید چون شیر چنگ . فردوسی . ◄ دوام یافتن . ثبات یافتن . باقی ماندن : کنون آنکه آمد به پیشت بجنگ به گیتی نیابد فراوان درنگ . فردوسی .