درنگ پیشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنگ پیشه . [ دِ رَ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) درنگ کار. صبور و با استقامت . با تحمل و شکیبا. ثابت قدم : مبارزانی همدست و لشکری هم پشت درنگ پیشه به فرّ و شتابکار به کر. فرخی . شتابکارتر از باد وقت پاداشن درنگ پیشه تر از کوه وقت پادافراه . فرخی .