درنشستن

درنشستن . [ دَ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) نشستن : اًرداف، ردف ؛ از پی کسی درنشستن . (دهار). حَثْو، حَثْی ؛ به زانو درنشستن . (تاج المصادر بیهقی ). ♦ بهم درنشستن ؛ بی مراعات تشریفات گرد یکدیگر نشستن : نبد کهتر از مهتران برفرود بهم درنشستند چون تار وپود. فردوسی . ♦ درنشستن به ؛ فرورفتن به . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به نشستن شود.