درمان جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درمان جستن . [ دَ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) دارو طلبیدن . درمان خواستن . علاج طلبیدن : با درد فراق تو به جان میزنم الحق درمان ز که جویم که ز خوی تو ندیدم . خاقانی . گر به داغت می کشد فرمان ببر ور به دردت می کشد درمان مجوی . سعدی .