درشتخویی

درشتخویی . [ دُ رُ ] (حامص مرکب ) حالت درشتخو. درشت خو بودن . فَظاظة. (دهار). فظاظت . خشونت . تندخوئی و کج خلقی . (ناظم الاطباء) : غایت نادانی است ... معاشقت زنان به درشتخویی . (کلیله و دمنه ). درشتخویی و بدعهدی از تو نپْسندند که خوب منظری و دلفریب و منظوری . سعدی . زمانه بوته ٔ خار از درشتخویی تست اگر شوی تو ملایم جهان گلستان است . صائب .