درسگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درسگاه . [ دَ ] (اِ مرکب ) مدرسه . مکتب . درس خانه . (آنندراج ) : به درسگاه مولانا قطب الدین شیرازی رفت . (منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلین ص ١٣٥). مسود این اوراق ... در درسگاه دین پناه ... قوام الملة و الدین عبداﷲ. (مقدمه ٔ منسوب به محمد گل اندام ). مرا که صوفی صافم ز درسگاه علی رسیده سینه به سینه علوم حقانی . ارادتخان واضح (از آنندراج ).