درختک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درختک . [ دِ رَ ت َ ] (اِ مصغر) مصغر درخت . (آنندراج ). درخت پست . درخت کوتاه . گلبن . (ناظم الاطباء). درخت خرد. بته . بوته . درختچه . ثُمنُش . (یادداشت مرحوم دهخدا).
درختک . [ دِ رَ ت َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ورزق بخش داران شهرستان فریدن، واقع در ٥هزارگزی خاور داران و ٣هزارگزی راه ماشین رو دامنه به بوئین، با ٤١٠ تن سکنه . آب آن از قنات و چشمه و راه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).