درخت نشاندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درخت نشاندن . [ دِ رَ ن ِ دَ ] (مص مرکب ) نشاندن درخت . کاشتن درخت . تَاءَکﱡر. تنبیت . (از منتهی الارب ). غَرس . (تاج المصادر بیهقی ) : درختی نشانم ز یکدانه ای چراغی برآرم ز پروانه ای . نظامی (از آنندراج ). کسان درخت نشانند و دانه افشانند بشرط آنکه ببینند مزرعی قابل . سعدی . تا درخت نو ننشانید درخت کهن برمکنید. (منسوب به نوشیروان از تاریخ گزیده ).