درخت ماری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درخت ماری . [ دِ رَ ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) درخت زینتی از نوع کاتالپا با برگهای پهن بشکل دل خوشه های بزرگ، گلهای سفید و نیامهای باقلائی بزرگ . جنس های آن در آسیا مخصوصاً هندوستان و امریکای شمالی دیده میشود. (از دائرةالمعارف فارسی ).