درخت سقز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درخت سقز. [ دِ رَ ت ِ س َق ْ ق ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بِنَه که درخت برگریز متوسطی است و در نواحی مدیترانه ای می روید، و قدیمترین نوع تربانتین که از آن خبر داریم، از آن بدست می آمده . (از دائرةالمعارف فارسی ).