درجزین

درجزین . [ دَ ج َ ] (اِخ ) دهی است از بخش شهرستان سمنان، واقع در ٩هزارگزی جنوب سنگسر و ٩هزارگزی شمال سمنان و ٥٠٠گزی باختر راه شوسه ٔ سمنان به سنگسر. سکنه ٔ آن در زمستان ٤٠٠ تن و در تابستان به ٧٠٠ تن میرسد. آب آن از قنوات اسلام آباد، قاضی آب، هواین ورودخانه ٔ گل رودبار است . از آثار ابنیه ٔ قدیم قلعه ٔ خرابه و قبوری که معروف به قبرستان زردشتیان میباشد، در آن وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).

درجزین . [ دَ ج َ ] (اِخ )درگزین . ده مرکز دهستان درجزین بخش رزن شهرستان همدان، واقع در ٥هزارگزی رزن و ٦هزارگزی خاور راه شوسه ٔرزن به همدان، با ١٧٨٠ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . بنای امامزاده ازهر در آثار ابنیه ٔ قدیم در آنست و خرابه های زیادی در اطراف ده وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

درجزین . [ دَ ج َ ](اِخ ) درگزین . نام یکی از دهستانهای بخش رزن شهرستان همدان . این دهستان در قسمت مرکزی بخش واقع و محدوداست : از طرف شمال به دهستان سردرود همین بخش، از طرف خاور به دهستان خرقان بخش آوج شهرستان قزوین، از طرف جنوب بخش نوبران، از طرف باختر به دهستان حاجیلو بخش کبودرآهنگ . آب اکثر قرای آن از قنوات است . ارتفاعات خرقان در شمال خاوری دهستان واقع شده است . ارتفاع متوسط قسمت دشت دهستان ١٨٣٠ متر از سطح دریا است ؛ بهمین مناسبت زمستان آن سرد و طولانی است . راه شوسه ٔ همدان طهران از این دهستان میگذرد. قرای گامیشلو، امیریه، سراب خمایگان رزن و ماهنیان دهستان در کنار راه شوسه واقع شده اند. بواسطه ٔ مسطح بودن اراضی، تابستان به اکثر قرای مهم آن اتومبیل میتوان برد. راه قدیم کاروانرو معروف به راه اصفهان از رزن درجزین و دامنه ارتفاعات خرقان گذشته به نوبران ساوه منتهی میشودو تابستان میتوان از این راه اتومبیل برد. دهستان درجزین از ٨٨ آبادی تشکیل شده و سکنه ٔ آن در حدود ٥٦هزار تن و قرای مهم آن بشرح زیر است : درجزین، رزن، فارسبحین نظام آباد، سوار، قروه کاج، شاهنجرین، وسمق، سوزن، شوند، فامنین . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).