فرهنگ لغت

دربه‌در

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(دَ. بِ. دَ) (ص مر.) کسی که از خانه و خاندان خود آواره شده.<br>

فرهنگ فارسی معین

(دَ. بِ. دَ) (ص مر.) کسی که از خانه و خاندان خود آواره شده.

فرهنگ املایی واژه‌دان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

معنی دربه‌در | فرهنگ لغت