دربردن

دربردن . [ دَ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) بیرون بردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). ♦ از راه دربردن ؛ از راه منحرف کردن . از راه بدربردن . ♦ جان دربردن از مرضی یا جنگی ؛ نجات یافتن . ◄ فروبردن . ادخال . ادراج . ایهال : ادغام ؛ دربردن حرف در حرف دیگر. ترکیب ؛ دربردن دو چیز یا بیشتر بهمدیگر. اخلاط، استلطاف، الطاف ؛ دربردن شتر قضیب خود را در فرج ناقه . ◄ بردن . ◄ آوردن . از اضداد است . (ناظم الاطباء). ◄ آموختن . به چابکی آموختن . بسرعت آموختن علمی یا فنی یا صنعتی را. (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ از میان بردن . ◄ درج کردن . (ناظم الاطباء).