دربت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دُ بَ) [ ع. دُربة ] (اِ.)<BR>۱- عادت، خو.<BR>۲- تجربه.<BR>۳- دلیری، هوشیاری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دُ بَ) [ ع. دُربه ] (اِ.) ۱- عادت، خو. ۲- تجربه. ۳- دلیری، هوشیاری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دربت . [ دُ ب َ ] (ع اِمص ) دربة.دلیری بر جنگ و بر هر کار : از هر شدتی دربتی حاصل کردند. (تجارب السلف ). رجوع به دربة شود.