دربازکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دربازکن . [ دَ ک ُ ] (نف مرکب ) دربازکننده . بازکننده ٔ در. مفتاح الابواب . مفتح الابواب : ای سرمه کش بلندبینان دربازکن درون نشینان . نظامی . ◄ (اِ مرکب ) امروز بر یک نوع وسیله ٔ الکتریکی اطلاق می شود که بوسیله ٔ آن در خانه را می توان از داخل ساختمان باز نمود. ◄ آلت و وسیله ٔ گشادن در بطری ؛ چوب پنبه کش یکی از انواع آنست .