درب امام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درب امام . [ دَ اِ ] (اِخ ) بقعه ٔ زیبائی است در شهر اصفهان که برمدفن امامزاده ابراهیم و امامزاده زین العابدین ساخته شده است و ساختمان آن در ٨٥٧ هَ . ق . در سلطنت جهانشاه قراقوینلو بپایان رسیده است . سر در کاشی کاری معرق آن کم نظیر و بلکه بی نظیر است و تعمیرات و تزییناتی از دوره ٔ صفویه دارد. (از دائرةالمعارف فارسی ).