دراگوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دراگوت . [ دْرا / دِ ] (اِخ ) (در مآخذ اروپائی ) شهرت طورغود علی پاشا دریازن ترک . از ١٥٥٣ م . بین دریازنانی که در دریای اژه به کشتی های ونیزی دستبرد می زدند، شهرت یافت . جنووائی ها در ١٥٤٠ دستگیرش کردند، ولی خیرالدین بارباروسا او را بازخرید و دراگوت چندی در خدمت او بود؛ سپس مهدیه را و پس از تصرف آن (١٥٥٠ م .) بدست اسپانیولیها جربه را مرکز فعالیت خود قرار داد. در ١٥٥١ م . که آدوریا، جربه را محاصره نمود، دراگوت بحیله فرار کرد؛ سپس بخدمت دربار عثمانی پیوست و در فتح طرابلس (١٥٥١م .) شرکت داشت و در ١٥٥٦ بحکومت آن رسید و در ٦٠ - ١٥٥١ متناوباً به سواحل و جزایر ایتالیا و آفریقای شمالی دستبرد میزد و در ١٥٦٠ در جربه، ناوگان ایتالیارا مغلوب نمود. سرانجام در محاصره ٔ مالت با گلوله ٔ توپ کشته شد (١٥٦٥ م .). (از دائرة المعارف فارسی ).