درانک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درانک . [ دَ ن ِ ] (ع اِ) ج ِ دُرنوک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به درنوک شود. ◄ ج ِ دِرنِک . (اقرب الموارد). رجوع به درنک شود.
درانک . [ دَ ن َ ] (اِخ ) دریایی است که آنرا به یونانی غالاغاطیتون خوانند و گویند مقام فرشتگان است . (برهان ) (جهانگیری ).