در و همسایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
در و همسایه . [ دَ رُ هََ ی َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) (در تداول عامه ) دم در و بیرون خانه و خانه ٔ همسایه : رفتن دختر به در و همسایه خطاست . ◄ باشندگان بر در خانه و همسایگان : در و همسایه از فریادهای دائم آنان به امان آمده بودند.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی