دخ چکاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخ چکاد. [ دُ چ َ ] (ص مرکب ) دوخ چکاد. کل . اصلع. که موی بر سر نداشته باشد. (از آنندراج ) (ازناظم الاطباء). اما کلمه در این معنی مصحف رخ چکاد (روخ چکاد) است و چکاد میان و پیش سر باشد. رجوع به دوخ چکاد و روخ چکاد شود. ◄ که عظیم القدر باشد. (آنندراج ) راست . صالح . متدین . (از ناظم الاطباء).