دحیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحیة. [ دَ ی َ ] (اِخ ) نام پسر معاویه بن بکربن هوازن است . (منتهی الارب ). رجوع به دحوة شود.
دحیة. [ دَ ی َ ] (ع اِ) بوزنه ٔ ماده . (منتهی الارب ).
دحیة. [ دِ ی َ ] (ع اِ) سردار لشکر. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحیة. [ دَ ی َ ] (اِخ ) نام پسر معاویه بن بکربن هوازن است . (منتهی الارب ). رجوع به دحوة شود.
دحیة. [ دَ ی َ ] (ع اِ) بوزنه ٔ ماده . (منتهی الارب ).
دحیة. [ دِ ی َ ] (ع اِ) سردار لشکر. (منتهی الارب ).