دحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحی . [ دَح ْی ْ ] (ع مص ) گستردن چیزی را. (از منتهی الارب ). گسترانیدن . ◄ راندن شتران را. (منتهی الارب ).
دحی . [ دُ ح َی ی ] (اِخ ) بطنی است از عرب . (منتهی الارب ).
دحی . [ دُ حی ی / دِ حی ی ] (اِخ ) منزلی است مر قمر را. (منتهی الارب ).