دحملة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحملة. [ دَ م َ ل َ ] (ع مص ) غلطانیدن چیزی را بر زمین . ◄ گذاشتن قوم را برابر شدگان به زمین افتاده و پامال . ◄ (ص ) زن لاغر فروهشته پوست . (منتهی الارب ). ◄ زن دفزک نازک اندام . از لغات اضداد است . (منتهی الارب ).