دحاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحاس .[ دِ ] (ع اِ) خانه ٔ پر از اهل آن . (منتهی الارب ).
دحاس . [ دَح ْ حا / دُ حا ] (ع اِ) کرمی است زردرنگ که در جایهای نرم و نمناک مغاکها سازد و طفلان آن را جهت شکار گنجشکان در دامها می بندند. ج، دحاحیس . (منتهی الارب ). جنبنده ای که در ریگ پنهان شود. ج، دحاحیس . (مهذب الاسماء).