دجوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دجوج . [ دَ ] (اِخ ) ریگزاریست متصل به علم السعد که دو کوهند از دومة بر یک روزه راه و خودریگ به دو روزه راه امتداد دارد و بحدود تیماء است و بگفته ٔ غوری در بلاد کلب واقعست . (معجم البلدان ).
دجوج . [ دَ ] (اِخ ) کوهی است مر قیس را. (منتهی الارب ).
دجوج . [ دَ ] (ع ص ) تاریک : لیلة دجوج ؛ مظلمة. (معجم البلدان ذیل دجوج ).