دجن

دجن . [ دُ ج ُ ] (ع اِ) ج ِ دَجن . (منتهی الارب ).

دجن . [ دَ ] (ع مص ) الفت و انس گرفتن کبوتر و همچنین گوسپند. ◄ فروپوشیدن ابر آسمان و زمین را. (منتهی الارب ). گرفتن هوا. گرفتن آسمان . پوشیدن ابر آسمان را. پوشیدن مه آسمان را. ابر شدن پوشیدن میغ آسمان را. (زوزنی ). تاریک شدن روزاز ابر. (تاج المصادر بیهقی ). تاریک شدن . (دهار).

دجن . [ دُ ج ُن ن ] (ع ) ج ِ دُجنة. ◄ تاریکی . ◄ ابر تاریک برهم نشسته ٔ بی باران . ◄ فروپوشیدگی ابر به تاریکی و تراکم . (منتهی الارب ).